Νύφες (2004)



Αγγλικός Τίτλος: Brides
Κατηγορία: Δράμα, Ρομαντική
Σκηνοθεσία: Παντελής Βούλγαρης
Σενάριο: Ιωάννα Καρυστιάνη
Πρωταγωνιστούν: Damian Lewis, Βικτώρια Χαραλαμπίδου, Εύη Σαουλίδου, Steven Berkoff, Δημήτρης Καταλειφός, Andréa Ferréol,
Μουσική: Σταμάτης Σπανουδάκης
Φωτογραφία: Γιώργος Αρβανίτης
Μοντάζ: Τάκης Γιαννόπουλος
Χώρα Παραγωγής: Ελλάδα - ΗΠΑ - Γαλλία
Χρώμα: Έγχρωμη
Διάρκεια: 128 min


Καλοκαίρι του 1922, λίγο πριν από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Ο Αμερικανός Norman Harris και η Νίκη από τη Σαμοθράκη ταξιδεύουν στο ίδιο καράβι, το King Alexander, με προορισμό την Αμερική.
Ο Norman, είναι ένας αποτυχημένος φωτογράφος που επιστρέφει στην πατρίδα του από την Μικρά Ασία, όπου είχε βρεθεί για να καλύψει με το φακό του τα γεγονότα του πολέμου. Η Νίκη, μοδίστρα στο επάγγελμα, ταξιδεύει από την Σαμοθράκη στο Σικάγο στη θέση της μεγαλύτερης αδελφής της, για να παντρευτεί τον Πρόδρομο, έναν Έλληνα ράφτη που ζει εκεί και δεν έχει δει ποτέ της.
Εκείνος ταξιδεύει στην Α’ θέση ενώ εκείνη στην Γ’ μαζί με άλλες 700 υποψήφιες νύφες από την Ελλάδα, την Τουρκία, τη Ρωσία και την Αρμενία, οι οποίες όπως και η Νίκη, δε γνωρίζουν τους ανθρώπους που θα παντρευτούν, αλλά έχουν μόνο στα χέρια τους από μια φωτογραφία του γαμπρού, κι ένα βαλιτσάκι με το νυφικό τους, ελπίζοντας για ένα καλύτερο μέλλον. Οι περισσότερες ταξιδεύουν μέσω κάποιου πρακτορείου και άλλες μέσω ορφανοτροφείων ή εκκλησιαστικών ιδρυμάτων.
Ο Norman, δείχνοντας ενδιαφέρον για τις νύφες, παίρνει άδεια από τον καπετάνιο του πλοίου να τις φωτογραφίσει μία-μία με τα νυφικά τους. Έτσι γνωρίζεται με την Νίκη κι ένας έρωτας δυνατός, μα απαγορευμένος, γεννιέται ανάμεσά τους...


Οι «Νύφες» είναι μια ταινία που αναμφίβολα κρίνεται ως υπερπαραγωγή, για τα ελληνικά κινηματογραφικά δεδομένα.
Ο καταξιωμένος σκηνοθέτης Παντελής Βούλγαρης, έχοντας για χρόνια στα χέρια του ένα σενάριο που έχει σαν βάση πραγματικά γεγονότα, γραμμένο από την επίσης καταξιωμένη συγγραφέα και σύζυγό του, Ιωάννα Καρυστιάνη, επιδιώκει να φτιάξει μια ταινία με πολλούς κομπάρσους, και πλούσια σκηνικά και κοστούμια, προκειμένου να αναπαραστήσει όσο το δυνατόν καλύτερα γίνεται, όχι μόνο την ατμόσφαιρα μιας εποχής του παρελθόντος, αλλά και δύο διαφορετικούς κόσμους, τον κόσμο της Ανατολής και τον κόσμο της Δύσης· δυο κόσμους τόσο ανόμοιους μεταξύ τους, όσον αφορά τα πολιτιστικά στοιχεία και τα ήθη.
Η χρηματοδότηση του εγχειρήματος αυτού από εγχώριες πηγές ήταν μια πολύ δύσκολη υπόθεση για τον σκηνοθέτη, γεγονός που τον αναγκάζει να απευθυνθεί σε παραγωγούς του εξωτερικού. Και τα καταφέρνει, παίρνοντας μάλιστα στο πλευρό του τον διάσημο Martin Scorsese, που αναλαμβάνει την επιμέλεια παραγωγής, και δύο διεθνώς αναγνωρίσιμους ηθοποιούς, τον Damian Lewis και τον Steven Berkoff.
Το τελικό αποτέλεσμα είναι μια αρκετά προσεγμένη παραγωγή που δεν έχει καμία σχέση με τα Χολιγουντιανά πρότυπα, αλλά έχει πολύ όμορφες εικόνες με έντονες συγκινησιακές στιγμές, και με ιδιαίτερους προβληματισμούς καθώς θίγονται σοβαρά ηθικά ζητήματα που αφορούσαν το γυναικείο φύλο στις αρχές του 20ου αιώνα.


Τα σκηνικά και τα κοστούμια της ταινίας είναι υπέροχα και τονίζονται ακόμη περισσότερο μέσα από την εκπληκτική φωτογραφία του ικανότατου Έλληνα κινηματογραφιστή Γιώργου Αρβανίτη.
Πολύ καλή και απόλυτα ταιριαστή στην όλη ατμόσφαιρα είναι και η μουσική του Σταμάτη Σπανουδάκη, ο οποίος για άλλη μια φορά συνθέτει ένα υπέροχο soundtrack.
Στον πρωταγωνιστικό ρόλο ο Damian Lewis, ενσαρκώνει μοναδικά τον μελαγχολικό φωτογράφο που εγκλωβίζεται από τις ηθικές αναστολές και τους περιορισμούς που αναγκάζουν την αγαπημένη του να ακολουθήσει τη μοίρα που έχουν προδιαγράψει οι κοινωνικοί κανόνες της εποχής και του τόπου της.
Η Βικτώρια Χαραλαμπίδου υποδύεται εξαιρετικά τον χαρακτήρα της δυναμικής, αξιοπρεπής και ηθικής Νίκης, μιας γυναίκας που δεν έχει το δικαίωμα της επιλογής στην ζωή της, καθώς έχουν προαποφασίσει άλλοι γι’ αυτήν.
Πάρα πολύ καλή είναι και η ερμηνεία του Steven Berkoff, στον ρόλο του Ρώσου προαγωγού, ενός ανθρώπου χωρίς ενδοιασμούς, που εκμεταλλεύεται τον ανθρώπινο πόνο με σαρκασμό και δίχως ίχνος μεταμέλειας.
Τέλος, ικανοποιητικές κρίνονται και οι ερμηνείες της Εύης Σαουλίδου στον ρόλο της ευαίσθητης Χαρώς και του Δημήτρη Καταλειφού που υποδύεται τον καπετάνιο του πλοίου.


Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις ελληνικές αίθουσες, στις 22 Οκτωβρίου του 2004 κόβοντας 700.000 εισιτήρια και κάνοντας εισπράξεις που έφτασαν τα 5.000.000€. Ήρθε πρώτη ανάμεσα στις 16 ελληνικές ταινίες της σαιζόν, γεγονός αναμενόμενο καθώς είχε προηγηθεί μια μεγάλη διαφημιστική καμπάνια η οποία στηριζόταν στα ονόματα των καταξιωμένων βασικών της συντελεστών, συμπεριλαμβανομένου και του Martin Scorsese.
Οι περισσότερες κριτικές που ακολούθησαν την προβολή της ταινίας ήταν θετικές αλλά ανέφεραν ότι, τηρουμένων των αναλογιών, θα μπορούσε το αποτέλεσμα να ήταν καλύτερο. Τα αρνητικά σχόλια κυρίως εστίαζαν στο “ρηχό” σενάριο, στον αργό ρυθμό και σε κάποιες ερμηνείες που χαρακτηρίστηκαν “παιδαριώδεις”.
 Όπως και να ‘χει οι «Νύφες» μπορεί να μην είναι αριστούργημα αλλά είναι μια ταινία που μπορεί και στέκεται πολύ πιο πάνω από οποιαδήποτε μέση ταινία του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου.
Οι «Νύφες» παρουσιάστηκαν στο 45ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, όπου απέσπασαν 10 Κρατικά Βραβεία Ποιότητας:
1ο Βραβείο ταινίας Μυθοπλασίας Μεγάλου Μήκους
Βραβείο Ερμηνείας 1ου Γυναικείου Ρόλου (Βικτώρια Χαραλαμπίδου)
Βραβείο Ερμηνείας 2ου Γυναικείου Ρόλου (Εύη Σαουλίδου)
Βραβείο Φωτογραφίας (Γιώργος Αρβανίτης)
Βραβείο Σκηνογραφίας (Δημήτρης Κατσίκης)
Βραβείο Μουσικής (Σταμάτης Σπανουδάκης)
Βραβείο Ήχου (Νίκος Παπαδημητρίου και Θύμιος Κολοκούσης)
Βραβείο Μοντάζ (Τάκης Γιαννόπουλος)
Βραβείο Ενδυματολογίας (Εύα Νάθενα)
Βραβείο Μακιγιάζ (Φανή Αλεξάκη)
Το σενάριο της ταινίας κυκλοφόρησε σε βιβλίο τον Σεπτέμβριο του 2004, από τις εκδόσεις "Καστανιώτη".







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αφήστε το σχόλιό σας σχετικά με αυτήν την ανάρτηση